Некои книжевни награди носат голем чек. Други вредат симболични 10 евра - а продаваат стотици илјади книги. Вистинската моќ на Booker, Goncourt, Cervantes, Pulitzer или Neustadt е во тоа што решаваат која книга ќе премине граници и кој автор ќе стане дел од светскиот книжевен разговор.

Шарл Бодлер откри дека поезијата не мора да бега од грдото за да создаде убавина. Понекогаш токму таму започнува. „Цвеќињата на злото“ е книга за човекот распнат меѓу идеалот и сопствената темнина - и затоа звучи толку современо и денес.

Некои поети оставаат песни. Пабло Неруда остави цел свет - љубов, море, земја, политика, осаменост и секојдневни нешта што под неговиот поглед стануваат поезија. Да се чита Неруда денес значи да се чита голем поет без да се претвора во недопирлива легенда.

. Сè поблизу од дамна Од каде ли од каде ти ме среќаваш сè поблизу до твојот спокоен а длабок воздив како да ќе биде твој и мој скоро последен утре. Ти раскажувам прикажувајќи ти колку е светот мал што го минувам сосем рамнодушно од почеток мој до крај твој неменлив и менлив истовремено дека . Сè поблизу од дамна. Од каде ли од каде ти ме среќаваш сè поблизу до твојот спокоен а длабок воздив како да ќе биде твој и мој скоро последен утре.

„Некогаш игра“ од 1973 година е основата, но „Секогаш понекогаш игра“ не е нејзино второ издание. Новата поетска студија на Љупчо Димитровски ја отвора временоста како книжевно истражување и ја продолжува програмската линија на „На чекор од говорот“ Кога една книга се враќа по повеќе од половина век, најлесно е да се каже дека добива второ издание. Во случајот со Љупчо Димитровски и неговата „Некогаш игра“ од 1973. година таквата определба би била и премногу едноставна и книжевно неточна.

Некои книжевни награди носат голем чек. Други вредат симболични 10 евра - а продаваат стотици илјади книги. Вистинската моќ на Booker, Goncourt, Cervantes, Pulitzer или Neustadt е во тоа што решаваат која книга ќе премине граници и кој автор ќе стане дел од светскиот книжевен разговор.

Шарл Бодлер откри дека поезијата не мора да бега од грдото за да создаде убавина. Понекогаш токму таму започнува. „Цвеќињата на злото“ е книга за човекот распнат меѓу идеалот и сопствената темнина - и затоа звучи толку современо и денес.

Некои поети оставаат песни. Пабло Неруда остави цел свет - љубов, море, земја, политика, осаменост и секојдневни нешта што под неговиот поглед стануваат поезија. Да се чита Неруда денес значи да се чита голем поет без да се претвора во недопирлива легенда.

. Сè поблизу од дамна Од каде ли од каде ти ме среќаваш сè поблизу до твојот спокоен а длабок воздив како да ќе биде твој и мој скоро последен утре. Ти раскажувам прикажувајќи ти колку е светот мал што го минувам сосем рамнодушно од почеток мој до крај твој неменлив и менлив истовремено дека . Сè поблизу од дамна. Од каде ли од каде ти ме среќаваш сè поблизу до твојот спокоен а длабок воздив како да ќе биде твој и мој скоро последен утре.

„Некогаш игра“ од 1973 година е основата, но „Секогаш понекогаш игра“ не е нејзино второ издание. Новата поетска студија на Љупчо Димитровски ја отвора временоста како книжевно истражување и ја продолжува програмската линија на „На чекор од говорот“ Кога една книга се враќа по повеќе од половина век, најлесно е да се каже дека добива второ издание. Во случајот со Љупчо Димитровски и неговата „Некогаш игра“ од 1973. година таквата определба би била и премногу едноставна и книжевно неточна.