Алфа
Само десетина дена подоцна, Џорџ Бонам, британски дипломатски претставник во Белград, известува дека, според неколкумина неговите соговорници, „родени Македонци“ што живеат во Белград, како што вели, „системот реформи што го предлагаат Австро-Унгарија и Русија е недоволен“ , но, и ако почне да се спроведува, неопоходно е да се назначи „заедничка контрола од страна на Големите сили“ , а Велика Британија треба да го искористи тоа за да „воспостави трговска надмоќ“ на Балканот.
„Во својот извештај Бонам го пренесува и „официјалниот“ став на Србија , кој, во основа, може да се сведе на тоа дека „најсилно противење е изразено за предлогот за автономна држава Македонија“ , но се прифаќа идејата за тоа „земјата да се подели меѓу трите нации што ја имаат окупирано пред турската инвазија, со исклучок на Русија и Австрија, односно Македонија треба да биде поделена меѓу Србија, Бугарија и Грција“ . Како што се доближува денот на македонското востание, извештаите што стигнуваат во Форин офисот во Лондон стануваат се побројни, но и похаотични, а притоа главниот проблем на жестокоста на Турција кон христијанското население се лоцира во тајните игри на Русија, која игра дволична игра, како што се вели во некои извештаи, односно од една страна „преку некои свои конзулин, како конзулот Ростоковски во Битола, го поттикнува населнието на вооружен бунт“ а од друга страна тајно им ги предава на Турците сите информации околу востанието до кои доаѓа преку дипломатско-конзуларните претставништва, но и преку разузнавачките извештаи што ги испраќаат бројните руски агенти на теренот.