Ведриот дух не значи живот без грижи. Тој значи да не им дозволиме на грижите да станат единствениот начин на кој го гледаме светот. Понекогаш најголемата сила е токму во способноста повторно да му се насмевнеме на денот.

Секој има свое животно кредо, дури и кога никогаш не го изговорил гласно. Најјасно се гледа во изборите што ги правиме кога исправниот пат има цена. Не сме само она во што велиме дека веруваме - туку и она што сме подготвени да одбиеме за да останеме верни на себе.

Антиципацијата не е исто што и предвидувањето. Нејзината смисла не е да погодиме што ќе се случи, туку да го внесеме можното утре во начинот на кој мислиме и избираме денес. Човекот живее меѓу она што е и она што може да биде - а токму во тој простор се раѓаат и стравот и надежта.

Сеопфатна анализа објавена во престижното медицинско списание „The Lancet Public Health“, која ги опфатила резултатите од 57 студии, открила дека луѓето што прават околу 7.000 чекори дневно имаат дури 47 проценти помал ризик од прерана смрт во споредба со оние што прават само 2.000 чекори. Покрај тоа, оваа измината оддалеченост се поврзува со 25 проценти помал ризик од кардиоваскуларни заболувања, 38 проценти помала веројатност за појава на деменција и 14 проценти помал ризик од дијабетес тип 2, со забележливо намалување на симптомите на депресија. Здравствените придобивки од пешачењето почнуваат значително пред магичната петцифрена граница.

Човекот речиси целиот живот го минува со чувство дека е на пат кон нешто. Во детството сака побрзо да порасне, во младоста да се докаже, подоцна да создаде сигурност, дом, име, положба, спокој. Секогаш постои уште една точка пред нас што изгледа како место на кое конечно ќе можеме да кажеме: стигнав.

Ведриот дух не значи живот без грижи. Тој значи да не им дозволиме на грижите да станат единствениот начин на кој го гледаме светот. Понекогаш најголемата сила е токму во способноста повторно да му се насмевнеме на денот.

Секој има свое животно кредо, дури и кога никогаш не го изговорил гласно. Најјасно се гледа во изборите што ги правиме кога исправниот пат има цена. Не сме само она во што велиме дека веруваме - туку и она што сме подготвени да одбиеме за да останеме верни на себе.

Антиципацијата не е исто што и предвидувањето. Нејзината смисла не е да погодиме што ќе се случи, туку да го внесеме можното утре во начинот на кој мислиме и избираме денес. Човекот живее меѓу она што е и она што може да биде - а токму во тој простор се раѓаат и стравот и надежта.

Сеопфатна анализа објавена во престижното медицинско списание „The Lancet Public Health“, која ги опфатила резултатите од 57 студии, открила дека луѓето што прават околу 7.000 чекори дневно имаат дури 47 проценти помал ризик од прерана смрт во споредба со оние што прават само 2.000 чекори. Покрај тоа, оваа измината оддалеченост се поврзува со 25 проценти помал ризик од кардиоваскуларни заболувања, 38 проценти помала веројатност за појава на деменција и 14 проценти помал ризик од дијабетес тип 2, со забележливо намалување на симптомите на депресија. Здравствените придобивки од пешачењето почнуваат значително пред магичната петцифрена граница.

Човекот речиси целиот живот го минува со чувство дека е на пат кон нешто. Во детството сака побрзо да порасне, во младоста да се докаже, подоцна да создаде сигурност, дом, име, положба, спокој. Секогаш постои уште една точка пред нас што изгледа како место на кое конечно ќе можеме да кажеме: стигнав.