Скопје
Беласица
Самуил
Гаврило Радомир
Мирослава
Јован Владислав
Агата
Косара
Блаже МИНЕВСКИ
Милан Бошкоски
Јован Скилица
Институтот за национална историја
Споменот на Царот Самоил е во многу нешта заслужен за развивање на македонскиот национален идентитет и како таков бил светилник во најтемните денови на овој народ. Неговите коски можете да ги преместите колку сакате, н о планините, езерата, градовите и историските траги не ги собира во ковчег – реагира македонски от политичар и дипломат Оливер Шамбевски на бугарската активност на пореземање на коските на Ц ар Самуил од Грција. Натаму Шамбевски во својата реакција објавена на социјалните мрежи истакнува: „Коските на разни цареви, кралеви, војводи и светци низ вековите патувале, биле преместувани, биле отворани гробници, па враќани, дури и подарувани, крадени и изложувани по музеи.
Политичкото и црковното средиште на Самуиловата држава било во Охрид и Преспа, а таа се формирала и развивала независно од ликвидираната бугарска држава и црква во 971 година“, вели македонскиот историчар и византолог.
Според македонската историја, Самуил е личност со високи политички, дипломатски и воени доблести; цар, владетел, народен водач и војсководец, достоен на угледот и моќта на византискиот цар Василиј Втори. Византискиот историчар од 11-от век Јован Скилица за него пишува дека бил воинствен човек кој не знае да мирува, а Јован Геометер, византиски поет од 10-от век, Самуил го споредува со комета и страшен виор кој гори се пред себе. Византискиот автор Кекавмен му придава карактеристики на генијален војсководец, па вели дека битиката на Беласица се случила во времето кога со нив владеел „извонредниот војсководец Самуил“.
Ако денес Бугарија се обидува да го присвои цар Самуил како свое… Ако денес Бугарија се обидува да го присвои цар Самуил како свое ексклузивно наследство, тоа не било случај „пред неколку децении“. Имено, во бугарската православна литература не се среќаваат традиции поврзани со Самоил. А кога сепак се пренесува нешто за него, тоа обично е проследено со „одредена воздржаност“.
Скопје
Беласица
Самуил
Гаврило Радомир
Мирослава
Јован Владислав
Агата
Косара
Блаже МИНЕВСКИ
Милан Бошкоски
Јован Скилица
Институтот за национална историја
Споменот на Царот Самоил е во многу нешта заслужен за развивање на македонскиот национален идентитет и како таков бил светилник во најтемните денови на овој народ. Неговите коски можете да ги преместите колку сакате, н о планините, езерата, градовите и историските траги не ги собира во ковчег – реагира македонски от политичар и дипломат Оливер Шамбевски на бугарската активност на пореземање на коските на Ц ар Самуил од Грција. Натаму Шамбевски во својата реакција објавена на социјалните мрежи истакнува: „Коските на разни цареви, кралеви, војводи и светци низ вековите патувале, биле преместувани, биле отворани гробници, па враќани, дури и подарувани, крадени и изложувани по музеи.
Политичкото и црковното средиште на Самуиловата држава било во Охрид и Преспа, а таа се формирала и развивала независно од ликвидираната бугарска држава и црква во 971 година“, вели македонскиот историчар и византолог.
Според македонската историја, Самуил е личност со високи политички, дипломатски и воени доблести; цар, владетел, народен водач и војсководец, достоен на угледот и моќта на византискиот цар Василиј Втори. Византискиот историчар од 11-от век Јован Скилица за него пишува дека бил воинствен човек кој не знае да мирува, а Јован Геометер, византиски поет од 10-от век, Самуил го споредува со комета и страшен виор кој гори се пред себе. Византискиот автор Кекавмен му придава карактеристики на генијален војсководец, па вели дека битиката на Беласица се случила во времето кога со нив владеел „извонредниот војсководец Самуил“.
Ако денес Бугарија се обидува да го присвои цар Самуил како свое… Ако денес Бугарија се обидува да го присвои цар Самуил како свое ексклузивно наследство, тоа не било случај „пред неколку децении“. Имено, во бугарската православна литература не се среќаваат традиции поврзани со Самоил. А кога сепак се пренесува нешто за него, тоа обично е проследено со „одредена воздржаност“.
Скопје
Беласица
Самуил
Гаврило Радомир
Мирослава
Јован Владислав
Агата
Косара
Блаже МИНЕВСКИ
Милан Бошкоски
Јован Скилица
Институтот за национална историја
Споменот на Царот Самоил е во многу нешта заслужен за развивање на македонскиот национален идентитет и како таков бил светилник во најтемните денови на овој народ. Неговите коски можете да ги преместите колку сакате, н о планините, езерата, градовите и историските траги не ги собира во ковчег – реагира македонски от политичар и дипломат Оливер Шамбевски на бугарската активност на пореземање на коските на Ц ар Самуил од Грција. Натаму Шамбевски во својата реакција објавена на социјалните мрежи истакнува: „Коските на разни цареви, кралеви, војводи и светци низ вековите патувале, биле преместувани, биле отворани гробници, па враќани, дури и подарувани, крадени и изложувани по музеи.
Политичкото и црковното средиште на Самуиловата држава било во Охрид и Преспа, а таа се формирала и развивала независно од ликвидираната бугарска држава и црква во 971 година“, вели македонскиот историчар и византолог.
Според македонската историја, Самуил е личност со високи политички, дипломатски и воени доблести; цар, владетел, народен водач и војсководец, достоен на угледот и моќта на византискиот цар Василиј Втори. Византискиот историчар од 11-от век Јован Скилица за него пишува дека бил воинствен човек кој не знае да мирува, а Јован Геометер, византиски поет од 10-от век, Самуил го споредува со комета и страшен виор кој гори се пред себе. Византискиот автор Кекавмен му придава карактеристики на генијален војсководец, па вели дека битиката на Беласица се случила во времето кога со нив владеел „извонредниот војсководец Самуил“.
Ако денес Бугарија се обидува да го присвои цар Самуил како свое… Ако денес Бугарија се обидува да го присвои цар Самуил како свое ексклузивно наследство, тоа не било случај „пред неколку децении“. Имено, во бугарската православна литература не се среќаваат традиции поврзани со Самоил. А кога сепак се пренесува нешто за него, тоа обично е проследено со „одредена воздржаност“.