По повод 35 години од своето постоење, „Матица македонска“ го објави јубилејното издание „Ветрот носи убаво време“ од Ацо Шопов – книга што на едно место обединува три пресудни точки од поетската еволуција на еден од основоположниците на современата македонска книжевност и, едновремено, три книги што имаат исклучително место во развојот на македонската поезија. Во новото издание се обединети поетските книги „Стихови за маката и радоста“ (1952), „Слеј се со тишината“ (1955) и „Ветрот носи убаво време“ (1957). Три книги објавени во само пет години, а години во кои македонската поезија минува низ едно од своите најважни созревања: од освојувањето на правото на интимен, личен и автентичен поетски глас, преку продлабочувањето на поетската рефлексија, до исчекорот кон една посложена и модерна поетика. Со „Стихови за маката и радоста“, Шопов го отвора просторот на субјективноста во македонската поезија во време кога тоа претставувало и книжевен и духовен предизвик.

По повод 35 години од своето постоење, „Матица македонска“ го објави јубилејното издание „Ветрот носи убаво време“ од Ацо Шопов – книга што на едно место обединува три пресудни точки од поетската еволуција на еден од основоположниците на современата македонска книжевност и, едновремено, три книги што имаат исклучително место во развојот на македонската поезија. Во новото издание се обединети поетските книги „Стихови за маката и радоста“ (1952), „Слеј се со тишината“ (1955) и „Ветрот носи убаво време“ (1957). Три книги објавени во само пет години, а години во кои македонската поезија минува низ едно од своите најважни созревања: од освојувањето на правото на интимен, личен и автентичен поетски глас, преку продлабочувањето на поетската рефлексија, до исчекорот кон една посложена и модерна поетика. Со „Стихови за маката и радоста“, Шопов го отвора просторот на субјективноста во македонската поезија во време кога тоа претставувало и книжевен и духовен предизвик.

По повод 35 години од своето постоење, „Матица македонска“ го објави јубилејното издание „Ветрот носи убаво време“ од Ацо Шопов – книга што на едно место обединува три пресудни точки од поетската еволуција на еден од основоположниците на современата македонска книжевност и, едновремено, три книги што имаат исклучително место во развојот на македонската поезија. Во По повод 35 години од своето постоење, „Матица македонска“ го објави јубилејното издание „Ветрот носи убаво време“ од Ацо Шопов – книга што на едно место обединува три пресудни точки од поетската еволуција на еден од основоположниците на современата македонска книжевност и, едновремено, три книги што имаат исклучително место во развојот на македонската поезија. Во новото издание се обединети поетските книги „Стихови за маката и радоста“ (1952), „Слеј се со тишината“ (1955) и „Ветрот носи убаво време“ (1957). Три книги објавени во само пет години, а години во кои македонската поезија минува низ едно од своите најважни созревања: од освојувањето на правото на интимен, личен и автентичен поетски глас, преку продлабочувањето на поетската рефлексија, до исчекорот кон една посложена и модерна поетика.

По повод 35 години од своето постоење, „Матица македонска“ го објави јубилејното издание „Ветрот носи убаво време“ од Ацо Шопов – книга што на едно место обединува три пресудни точки од поетската еволуција на еден од основоположниците на современата македонска книжевност и, едновремено, три книги што имаат исклучително место во... Текстот За 35 години „Матица македонска“: ново јубилејно издание на Ацо Шопов – „Ветрот носи убаво време“ е превземен од А1он . Текстот. За 35 години „Матица македонска“: ново јубилејно издание на Ацо Шопов – „Ветрот носи убаво време“ е превземен од А1он. По повод 35 години од своето постоење, „Матица македонска“ го објави јубилејното издание „Ветрот носи убаво време“ од Ацо Шопов – книга што на едно место обединува три пресудни точки од поетската еволуција на еден од основоположниците на современата македонска книжевност и, едновремено, три книги што имаат исклучително место во развојот на македонската поезија.

Доц. д-р Спас Ташев, поранешен директор на Бугарскиот културно-информативен центар во Скопје, е редовен провокатор во македонско-бугарските односи. Неговиот последен коментар е против Неговото Високопреосвештенство г. Петар митрополит преспанско-пелагониски. Имено, Спас Ташев иронизира со изјавата на митрополитот Петар „јас сум Македонец, мојата земја е Македонија, а моја црква е Македонската православна црква!“ И што од ова би требало да биде смешно?

Петре М. Андреевски не пишуваше само за своето време. Пишуваше за човекот, за Македонија, за јазикот, за корените и за она што останува и тогаш кога времето се обидува да го избрише. Преку пригодна програма, книжевна поставка, тематски осврти и читање избрани стихови и текстови, ќе се оддаде почит на ликот и делото на Петре.

Амбасадорот на Русија во Македонија, Дмитриј Зиков, истакнува дека Скопје не е жестоко русофобно, предупредува на контрапродуктивноста од следењето на упатствата на Брисел и нагласува дека постои можност за обновување на односите меѓу двете земји врз основа на меѓусебно почитување. Скопје не може да се смета за жестоко русофобно , вели амбасадорот на Русија во Македонија, Дмитриј Зиков, во коментар за весникот „Известија“. Тој смета дека исполнувањето на сите упатства на Брисел е контрапродуктивно за интересите на Скопје и дека тоа значи напуштање на дијалогот со Москва.

Да го чуваме делото на Петре М. Андреевски, не како спомен на… Да го чуваме делото на Петре М. Андреевски, не како спомен на еден голем писател, туку како живо наследство што им го оставаме на оние што доаѓаат по нас зашто ако не учи нешто Андреевски, тоа е дека може да се скрши човекот, може да се покоси полето, може да помине времето, но она што има корен, повторно никнува како Пиреј. Со оваа порака денеска Градската библиотека „Браќа Миладиновци“ во Скопје ја одбележа 20-годишнината од смртта на овој голем македонски великан кој зад себе остави врвни дела коишто се читаат и цитираат и ден денес. Директорката на Библиотеката Анета Механџиска со порака – се додека неговата книга се отвора, неговиот глас не замолчува.

Крсте Петков Мисирков го определува јазикот како духовно богатство и наследство што се пренесува „од едно поколение на друго“. Во новата целина од „Јазикот е мојата татковина - Аудио книга 4“ го пренесуваме текстот посветен на неговата визија за македонскиот литературен јазик - централните говори како негова основа, фонетскиот правопис и потребата јазикот да се развива и збогатува. Кога зборуваме за историскиот развој на македонскиот литературен јазик, едно од централните места му припаѓа на Крсте Петков Мисирков и на неговото дело „За македонцките работи“ . Во оваа целина од Аудио книга 4 од серијалот „Јазикот е мојата татковина“ , вниманието е насочено кон Мисирковите ставови за основата на литературниот јазик, правописот, лексиката и улогата на централните македонски говори.

Како народниот јазик од говор на секојдневието постепено станува јазик на писменоста, образованието и книжевноста? Во новата целина од „Јазикот е мојата татковина - Аудио книга 3“ го следиме развојот на македонскиот јазик во XIX век: од Јоаким Крчовски и Кирил Пејчиновиќ, преку Партенија Зографски, Кузман Шапкарев и Ѓорѓи Пулевски, до книжевното творештво и кругот околу списанието „Лоза“. Тоа е период во кој јазичното прашање постепено прераснува во прашање за сопствена писменост, култура и литературен јазик.

По повод 35 години од своето постоење, „Матица македонска“ го објави јубилејното издание „Ветрот носи убаво време“ од Ацо Шопов – книга што на едно место обединува три пресудни точки од поетската еволуција на еден од основоположниците на современата македонска книжевност и, едновремено, три книги што имаат исклучително место во развојот на македонската поезија. Во новото издание се обединети поетските книги „Стихови за маката и радоста“ (1952), „Слеј се со тишината“ (1955) и „Ветрот носи убаво време“ (1957). Три книги објавени во само пет години, а години во кои македонската поезија минува низ едно од своите најважни созревања: од освојувањето на правото на интимен, личен и автентичен поетски глас, преку продлабочувањето на поетската рефлексија, до исчекорот кон една посложена и модерна поетика. Со „Стихови за маката и радоста“, Шопов го отвора просторот на субјективноста во македонската поезија во време кога тоа претставувало и книжевен и духовен предизвик.

По повод 35 години од своето постоење, „Матица македонска“ го објави јубилејното издание „Ветрот носи убаво време“ од Ацо Шопов – книга што на едно место обединува три пресудни точки од поетската еволуција на еден од основоположниците на современата македонска книжевност и, едновремено, три книги што имаат исклучително место во развојот на македонската поезија. Во новото издание се обединети поетските книги „Стихови за маката и радоста“ (1952), „Слеј се со тишината“ (1955) и „Ветрот носи убаво време“ (1957). Три книги објавени во само пет години, а години во кои македонската поезија минува низ едно од своите најважни созревања: од освојувањето на правото на интимен, личен и автентичен поетски глас, преку продлабочувањето на поетската рефлексија, до исчекорот кон една посложена и модерна поетика. Со „Стихови за маката и радоста“, Шопов го отвора просторот на субјективноста во македонската поезија во време кога тоа претставувало и книжевен и духовен предизвик.

По повод 35 години од своето постоење, „Матица македонска“ го објави јубилејното издание „Ветрот носи убаво време“ од Ацо Шопов – книга што на едно место обединува три пресудни точки од поетската еволуција на еден од основоположниците на современата македонска книжевност и, едновремено, три книги што имаат исклучително место во развојот на македонската поезија. Во По повод 35 години од своето постоење, „Матица македонска“ го објави јубилејното издание „Ветрот носи убаво време“ од Ацо Шопов – книга што на едно место обединува три пресудни точки од поетската еволуција на еден од основоположниците на современата македонска книжевност и, едновремено, три книги што имаат исклучително место во развојот на македонската поезија. Во новото издание се обединети поетските книги „Стихови за маката и радоста“ (1952), „Слеј се со тишината“ (1955) и „Ветрот носи убаво време“ (1957). Три книги објавени во само пет години, а години во кои македонската поезија минува низ едно од своите најважни созревања: од освојувањето на правото на интимен, личен и автентичен поетски глас, преку продлабочувањето на поетската рефлексија, до исчекорот кон една посложена и модерна поетика.

По повод 35 години од своето постоење, „Матица македонска“ го објави јубилејното издание „Ветрот носи убаво време“ од Ацо Шопов – книга што на едно место обединува три пресудни точки од поетската еволуција на еден од основоположниците на современата македонска книжевност и, едновремено, три книги што имаат исклучително место во... Текстот За 35 години „Матица македонска“: ново јубилејно издание на Ацо Шопов – „Ветрот носи убаво време“ е превземен од А1он . Текстот. За 35 години „Матица македонска“: ново јубилејно издание на Ацо Шопов – „Ветрот носи убаво време“ е превземен од А1он. По повод 35 години од своето постоење, „Матица македонска“ го објави јубилејното издание „Ветрот носи убаво време“ од Ацо Шопов – книга што на едно место обединува три пресудни точки од поетската еволуција на еден од основоположниците на современата македонска книжевност и, едновремено, три книги што имаат исклучително место во развојот на македонската поезија.

Доц. д-р Спас Ташев, поранешен директор на Бугарскиот културно-информативен центар во Скопје, е редовен провокатор во македонско-бугарските односи. Неговиот последен коментар е против Неговото Високопреосвештенство г. Петар митрополит преспанско-пелагониски. Имено, Спас Ташев иронизира со изјавата на митрополитот Петар „јас сум Македонец, мојата земја е Македонија, а моја црква е Македонската православна црква!“ И што од ова би требало да биде смешно?

Петре М. Андреевски не пишуваше само за своето време. Пишуваше за човекот, за Македонија, за јазикот, за корените и за она што останува и тогаш кога времето се обидува да го избрише. Преку пригодна програма, книжевна поставка, тематски осврти и читање избрани стихови и текстови, ќе се оддаде почит на ликот и делото на Петре.

Амбасадорот на Русија во Македонија, Дмитриј Зиков, истакнува дека Скопје не е жестоко русофобно, предупредува на контрапродуктивноста од следењето на упатствата на Брисел и нагласува дека постои можност за обновување на односите меѓу двете земји врз основа на меѓусебно почитување. Скопје не може да се смета за жестоко русофобно , вели амбасадорот на Русија во Македонија, Дмитриј Зиков, во коментар за весникот „Известија“. Тој смета дека исполнувањето на сите упатства на Брисел е контрапродуктивно за интересите на Скопје и дека тоа значи напуштање на дијалогот со Москва.

Да го чуваме делото на Петре М. Андреевски, не како спомен на… Да го чуваме делото на Петре М. Андреевски, не како спомен на еден голем писател, туку како живо наследство што им го оставаме на оние што доаѓаат по нас зашто ако не учи нешто Андреевски, тоа е дека може да се скрши човекот, може да се покоси полето, може да помине времето, но она што има корен, повторно никнува како Пиреј. Со оваа порака денеска Градската библиотека „Браќа Миладиновци“ во Скопје ја одбележа 20-годишнината од смртта на овој голем македонски великан кој зад себе остави врвни дела коишто се читаат и цитираат и ден денес. Директорката на Библиотеката Анета Механџиска со порака – се додека неговата книга се отвора, неговиот глас не замолчува.

Крсте Петков Мисирков го определува јазикот како духовно богатство и наследство што се пренесува „од едно поколение на друго“. Во новата целина од „Јазикот е мојата татковина - Аудио книга 4“ го пренесуваме текстот посветен на неговата визија за македонскиот литературен јазик - централните говори како негова основа, фонетскиот правопис и потребата јазикот да се развива и збогатува. Кога зборуваме за историскиот развој на македонскиот литературен јазик, едно од централните места му припаѓа на Крсте Петков Мисирков и на неговото дело „За македонцките работи“ . Во оваа целина од Аудио книга 4 од серијалот „Јазикот е мојата татковина“ , вниманието е насочено кон Мисирковите ставови за основата на литературниот јазик, правописот, лексиката и улогата на централните македонски говори.

Како народниот јазик од говор на секојдневието постепено станува јазик на писменоста, образованието и книжевноста? Во новата целина од „Јазикот е мојата татковина - Аудио книга 3“ го следиме развојот на македонскиот јазик во XIX век: од Јоаким Крчовски и Кирил Пејчиновиќ, преку Партенија Зографски, Кузман Шапкарев и Ѓорѓи Пулевски, до книжевното творештво и кругот околу списанието „Лоза“. Тоа е период во кој јазичното прашање постепено прераснува во прашање за сопствена писменост, култура и литературен јазик.