Случаите со фрлање отпад во Лепенец и Радика повторно го вклучија алармот, но проблемот е многу поголем од поединечната неодговорност. Податоците покажуваат систем во кој огромен дел од отпадот е измешан, а речиси сè што се собира завршува на депонии. Снимките од Лепенец и Радика повторно го отворија прашањето што со години го гледаме покрај улиците, реките и контејнерите: кој ја загадува Македонија и кој треба да ја исчисти?

Фрлање отпад покрај контејнери, создавање диви депонии, па дури и фрлање ѓубре од мост директно во Лепенец. И додека надлежните најавуваат „нулта толеранција“ и засилен инспекциски надзор, прашањето е – дали казните се доволни за да се смени односот кон јавниот простор? Последниот случај во Кисела Вода повторно ја отвори.

Македонската платформа против сиромаштијата бара од Владата системски мерки за поддршка на децата, семејствата, работниците и… Македонската платформа против сиромаштијата бара од Владата системски мерки за поддршка на децата, семејствата, работниците и постарите лица, како и политики што ќе го штитат човековото достоинство. Речиси 22% од граѓаните во земјава живеат под линијата на сиромаштија, а 29,5% од децата се соочуваат со сиромаштијa, велат od Македонската платформа против сиромаштија, која упати отвореното писмо до Владата во кое бара итно донесување сеопфатна Национална стратегија против сиромаштијата и отворање широк и инклузивен дијалог за политики што ќе обезбедат достоинствени услови за живот. Според податоците наведени во писмото, 38% од децата се наоѓаат во состојба на повеќедимензионална сиромаштија и живеат во услови што можат да го загрозат нивното здравје, учење, безбедност и развој.

„Но сиромаштијата е тесно поврзана и со услугите за грижа за деца и стари лица кои се ограничени – 45,5% од децата на возраст од 3 до 6 години посетуваат градинка, додека кај децата Роми таа стапка е 17% (во ЕУ таа стапка е 95%), Недостигот од услуги за грижа особено ги погодува жените, кои „Но сиромаштијата е тесно поврзана и со услугите за грижа за деца и стари лица кои се ограничени – 45,5% од децата на возраст од 3 до 6 години посетуваат градинка, додека кај децата Роми таа стапка е 17% (во ЕУ таа стапка е 95%), Недостигот од услуги за грижа особено ги погодува жените, кои извршуваат 72,5 % од неплатената домашна работа и грижата за децата, старите и изнемоштени лица, што ја ограничува нивната економска независност и придонесува повеќе од половина од жените во земјата да се неактивни на пазарот на труд. Во Македонија, сиромаштијата останува долготрајна, структурна и системска реалност додека социјалната заштита е под сè поголем притисок, што резултира со срам и изолација. Недостигот од стратегија уште од 2020 година, и постојаното префрлање на одговорноста меѓу централната и локалната власт, создава длабок институционален вакуум.

За некого сиромаштијата е статистика, а за друг - празен фрижидер и неизвесност до крајот на месецот. Храна, сметки, лекови... За многу семејства секојдневието се претвора во пресметка што може да се плати, а што може да почека.

Речиси секое трето дете во Македонија расте со ризик од сиромаштија, а 38 проценти се соочуваат со повеќедимензионална лишеност. Ова повеќе не е прашање само на социјална помош, туку на тоа какви шанси им остава општеството на децата. Сиромаштијата не чека детето да порасне за да остави последици.

Случаите со фрлање отпад во Лепенец и Радика повторно го вклучија алармот, но проблемот е многу поголем од поединечната неодговорност. Податоците покажуваат систем во кој огромен дел од отпадот е измешан, а речиси сè што се собира завршува на депонии. Снимките од Лепенец и Радика повторно го отворија прашањето што со години го гледаме покрај улиците, реките и контејнерите: кој ја загадува Македонија и кој треба да ја исчисти?

Фрлање отпад покрај контејнери, создавање диви депонии, па дури и фрлање ѓубре од мост директно во Лепенец. И додека надлежните најавуваат „нулта толеранција“ и засилен инспекциски надзор, прашањето е – дали казните се доволни за да се смени односот кон јавниот простор? Последниот случај во Кисела Вода повторно ја отвори.

Македонската платформа против сиромаштијата бара од Владата системски мерки за поддршка на децата, семејствата, работниците и… Македонската платформа против сиромаштијата бара од Владата системски мерки за поддршка на децата, семејствата, работниците и постарите лица, како и политики што ќе го штитат човековото достоинство. Речиси 22% од граѓаните во земјава живеат под линијата на сиромаштија, а 29,5% од децата се соочуваат со сиромаштијa, велат od Македонската платформа против сиромаштија, која упати отвореното писмо до Владата во кое бара итно донесување сеопфатна Национална стратегија против сиромаштијата и отворање широк и инклузивен дијалог за политики што ќе обезбедат достоинствени услови за живот. Според податоците наведени во писмото, 38% од децата се наоѓаат во состојба на повеќедимензионална сиромаштија и живеат во услови што можат да го загрозат нивното здравје, учење, безбедност и развој.

„Но сиромаштијата е тесно поврзана и со услугите за грижа за деца и стари лица кои се ограничени – 45,5% од децата на возраст од 3 до 6 години посетуваат градинка, додека кај децата Роми таа стапка е 17% (во ЕУ таа стапка е 95%), Недостигот од услуги за грижа особено ги погодува жените, кои „Но сиромаштијата е тесно поврзана и со услугите за грижа за деца и стари лица кои се ограничени – 45,5% од децата на возраст од 3 до 6 години посетуваат градинка, додека кај децата Роми таа стапка е 17% (во ЕУ таа стапка е 95%), Недостигот од услуги за грижа особено ги погодува жените, кои извршуваат 72,5 % од неплатената домашна работа и грижата за децата, старите и изнемоштени лица, што ја ограничува нивната економска независност и придонесува повеќе од половина од жените во земјата да се неактивни на пазарот на труд. Во Македонија, сиромаштијата останува долготрајна, структурна и системска реалност додека социјалната заштита е под сè поголем притисок, што резултира со срам и изолација. Недостигот од стратегија уште од 2020 година, и постојаното префрлање на одговорноста меѓу централната и локалната власт, создава длабок институционален вакуум.

За некого сиромаштијата е статистика, а за друг - празен фрижидер и неизвесност до крајот на месецот. Храна, сметки, лекови... За многу семејства секојдневието се претвора во пресметка што може да се плати, а што може да почека.

Речиси секое трето дете во Македонија расте со ризик од сиромаштија, а 38 проценти се соочуваат со повеќедимензионална лишеност. Ова повеќе не е прашање само на социјална помош, туку на тоа какви шанси им остава општеството на децата. Сиромаштијата не чека детето да порасне за да остави последици.