Присуството на Левица на јавната трибина „Што по 35 години?“ преку учество на истата од страна на нашиот порпарол, Амар Мециновиќ, очигледно го наруши удобниот простор во кој 35 години функционира алаш-вериш пазарот помеѓу СДСМ и ДПМНЕ, велат од Левица во реакција на денешната прес конференција на лидерот на СДСМ... Текстот Левица: Клеветите на Филипче и Мицкоски не ја менуваат нашата позиција ниту го бришат нивното минато и денешната реалност во Македонија е превземен од А1он . Текстот. Левица: Клеветите на Филипче и Мицкоски не ја менуваат нашата позиција ниту го бришат нивното минато и денешната реалност во Македонија е превземен од А1он.

LANDOV.MK Што мисли Јане Ченто за приказната дека станал градежен инвеститор со 25% удел? Гледај Левица: Клеветите на Филипче и Мицкоски не ја менуваат нашата позиција Автор: Скопје1.мк објавено пред LANDOV.MK Што мисли Јане Ченто за приказната дека станал градежен инвеститор со 25% удел? Гледај Левица: Клеветите на Филипче и Мицкоски не ја менуваат нашата позиција Автор: Скопје1.мк објавено пред.

Дали е можно ново заострување на односите со Бугарија откако таму веќе го подготвија саркофагот во… Дали е можно ново заострување на односите со Бугарија откако таму веќе го подготвија саркофагот во кој на 3 октомври треба да бидат положени останките што повеќе од половина век се чуваат во Солун и му се припишуваат на цар Самоил? Екс-пратеничката и аналитичарка, Никица Корубин истакнува дека „к ога политички и ефективно ќе ги игнорирате и ќе ги ги компромитирате меѓународните договори со Грција и Бугарија, а притоа Преспанскиот договор е договор под директни ингеренции на Советот за безбедност на Обединетите нации и го дефинира нашето членство како држава во Обединетите нации, вие веќе сте ја нарушиле политичката и секаква друга доверба, сте го нарушиле сопствениот кредибилитет како држава, и сте ги загрозиле европските и добрососедските интереси на сопствените граѓани во чие име сте избрани“. Целиот текст прочитајте го на следниот линк: Корубин за евентуално заострување на односите поради Цар Самоил: Кога ќе ги игнорирате Договорите со Грција и Бугарија, веќе сте го нарушиле сопствениот кредибилитет како држава.

Прашањето за цар Самуил е едно од најчувствителните прашања за кои претходниот состав на Заедничката мултидисциплинарна експертска комисија за историски и образовни прашања меѓу Македонија и Бугарија постигна договор. Комисијата усвоила препорака за заедничко одбележување на цар Самуил, како и формулација за неговата држава. Истовремено, нема усвоен текст во кој експлицитно се вели дека „цар.

Oсврнувајќи се на 1.009-годишнината од легендарниот балкански судир помеѓу Самуил и Василиј Втори кај Беласица и реактуализирањето во македонско-бугарските политички односи, неминовно се наметнува прашањето за терминологијата што ја користеле византиските автори од 10 и 11 век, односно како истата таа била обликувана во согласност со тогашната идеологија и понатаму манипулирана за моменталните цели на политичката пропаганда. Критичката анализа на политичко-идеолошкиот контекст при користењето на конструираната терминологија овозможува да се открие како биле идентификувани Самуил и Самуиловата држава од византиските современици и како бил нарекуван Василиј изживуватори за време на неговото владеење. Самуил на бил „бугарски“ цар, а Самуиловата држава на била „бугарска“ Инсистирањето на бугарскиот карактер на Самуиловата држава, и тоа врз основа на личната перцепција на Самуил со наводни претензии за продолжување на бугарските државни и царски традиции, е историографски проблематично од аспект на критичката методологија и отвора повеќе истражувачки прашања: 1) Дали воопшто постои изворен податок што би посведочил дека Самуил кога било ја нарекувал својата држава „Бугарија“, а своите поданици „Бугари“?

Поранешниот пратеник Илија Димовски преку социјалните мрежи отвори дебата за историското наследство поврзано со цар Самуил. Тој ги доведе во директна врска актуелните случувања со одредбите потпишани во Преспанскиот договор и меѓудржавните протоколи со Бугарија. Според Димовски, правните и дипломатските последици со кои се соочува државата произлегуваат од претходно преземените меѓународни обврски.

Со оглед дека епитафот без сомнение претставува директна потврда дека Василиј II сакал вечно да биде запаметен како победник над Скитите – непријателите од Самуиловата држава – како следно прашање, кое досега не е поставено од истражувачите, се поставува дали императорот бил познат со ваква апелација за време на неговото владеење. Не би можело да се најде подобар податок од некој што бил митрополит, дипломат и писател, а уште повеќе кој директно му пишувал на Василиј II. Сето тоа го имаме кај Лав, митрополитот од Синада, кој во писмото адресирано директно до Василиј II од почетокот на 996 година, меѓу другото, наведува: „Императорот беше најголемиот од нив, императорот кој се враќаше од блескавата и неспоредлива победа; кој недостасуваше и по кого се копнееше, бидејќи долго време тој работеше во неволја за да ја обезбеди целосната победа; кој поради неговото достигнување беше брилијантен и славен и не ја презираше апелацијата ’Скитикус’ (Σκυθικος)… Не поштедувајте ниту еден Скит (Σκύθην), дури ни малото момче што мајка му го носи во својата утроба, туку разурнете ги и уништете ги сите заедно…“ Што вели епитафот на епитафот на Василиј II? Официјалната кореспонденција, адресирана лично до императорот, јасно покажува дека Лав од Синада го ословувал Василиј II со апелативот „Скитикус“ поради неговите победи против „Скитите“. Ваквата официјална кореспонденција сосема јасно покажува дека Василиј II кон крајот на 10 век веќе бил познат со апелацијата „Скитикус“, што произлегла од неговите победи над Самуиловата војска.

Анализата на автентичните византиски документи и епитафот на Василиј Втори открива дека современиците го славеле византискиот владетел исклучиво со титулата „Скитикус“, односно победник над Скитите, како што тогаш биле именувани војските на цар Самуил. Официјалната кореспонденција од почетокот на 996 година испратена лично до императорот од страна на митрополитот Лав од Синада јасно ја потврдува оваа современа апелација. Дури кон крајот на 12 век во историските списи му бил вештачки придодаден подоцнежниот епитет „Бугароубиец“.

Тројца истакнати дејци од областа на културата и науката се годинашни добитници на државната награда „23 Октомври“. Меѓу нив, актерот Ѓорѓи Јолевски, за неговиот придонес во театарската и филмската уметност. Научните делата на историчарот Стојко Стојков, имаат особено значење во време кога македонската историја е предмет на оспорување и спротивставени толкувања – посочуваат од одборот за доделувањето државни награди.

Државната награда „23 Октомври“ за 2026 година ќе биде доделена денеска во Кристалната сала на Собранието. Наградата се доделува за долгогодишни остварувања во науката, културата и образованието, заштитата на државните интереси, како и промоцијата на државните приоритети, вредности и културно-историското наследство од јавен интерес. За остварувања во областа на културата и уметноста, добитник е актерот Ѓорѓи Јолевски.

На свеченото доделување, претседателот на Одборот за доделување на наградата и директор на Институтот за национална историја, Митко Панов, истакна дека признанието претставува мост меѓу македонското историско наследство и современите достигнувања. „Постојат датуми што историјата ги бележи, но постојат и датуми што ја создаваат историјата. Датуми што стануваат симболи на слободата, достоинството и историската истрајност.

За остварување во областа на културата и уметноста, наградата 23 Октомври му припадна на актерот Ѓорѓи Јолевски, додека за остварување во областа на науката, наградата им се доделува на проф. д-р Стојко Стојков, историчар и проф. д-р Виктор Лилчиќ Адамс, археолог. Фото: mia.mk. Фото : mia.mk Фото : mia.mk.

Прашањата за градењето на македонската национална свест, за основањето и програмските определби… Прашањата за градењето на македонската национална свест, за основањето и програмските определби на Македонската револуционерна организација (МРО) преку кодификацијата на јазикот, се прашања кои во периодот од 1893 година до 1991-та ја докажуваат јасно изразената континуирана идеја и борба за самостојна, независна македонска држава, која конечно беше добиена пред 35 години. Ова беше истакнато на трибината „Македонија на Македонците – македонската ослободителна мисла 1893-1991“, која се одржа во Прилеп. „Со МРО, која што се формира во Солун во 1893 година, како што вели еден од основачите, Петар Поп-Арсов, се создаде организација која што во својата идеја ги имаше пред сè внатрешните македонски потреби.

Македонската ослободителна мисла 1893-1991 година беше насловот на трибината која се одржа во Прилеп, а чија цел беше да го прикаже 100 годишниот континуитет на борбата за формирање на слободна и независна држава. Според историчарите за прв пат оваа револуционерна искра е забележана уште на Берлинскиот мировен договор во 1878 година, кога се ревидира Санстефанска Бугарија, а во истата година се одржува и Македонското или Кресненско востание. А потоа 1893 година се формира и МРО.

Присуството на Левица на јавната трибина „Што по 35 години?“ преку учество на истата од страна на нашиот порпарол, Амар Мециновиќ, очигледно го наруши удобниот простор во кој 35 години функционира алаш-вериш пазарот помеѓу СДСМ и ДПМНЕ, велат од Левица во реакција на денешната прес конференција на лидерот на СДСМ... Текстот Левица: Клеветите на Филипче и Мицкоски не ја менуваат нашата позиција ниту го бришат нивното минато и денешната реалност во Македонија е превземен од А1он . Текстот. Левица: Клеветите на Филипче и Мицкоски не ја менуваат нашата позиција ниту го бришат нивното минато и денешната реалност во Македонија е превземен од А1он.

LANDOV.MK Што мисли Јане Ченто за приказната дека станал градежен инвеститор со 25% удел? Гледај Левица: Клеветите на Филипче и Мицкоски не ја менуваат нашата позиција Автор: Скопје1.мк објавено пред LANDOV.MK Што мисли Јане Ченто за приказната дека станал градежен инвеститор со 25% удел? Гледај Левица: Клеветите на Филипче и Мицкоски не ја менуваат нашата позиција Автор: Скопје1.мк објавено пред.

Дали е можно ново заострување на односите со Бугарија откако таму веќе го подготвија саркофагот во… Дали е можно ново заострување на односите со Бугарија откако таму веќе го подготвија саркофагот во кој на 3 октомври треба да бидат положени останките што повеќе од половина век се чуваат во Солун и му се припишуваат на цар Самоил? Екс-пратеничката и аналитичарка, Никица Корубин истакнува дека „к ога политички и ефективно ќе ги игнорирате и ќе ги ги компромитирате меѓународните договори со Грција и Бугарија, а притоа Преспанскиот договор е договор под директни ингеренции на Советот за безбедност на Обединетите нации и го дефинира нашето членство како држава во Обединетите нации, вие веќе сте ја нарушиле политичката и секаква друга доверба, сте го нарушиле сопствениот кредибилитет како држава, и сте ги загрозиле европските и добрососедските интереси на сопствените граѓани во чие име сте избрани“. Целиот текст прочитајте го на следниот линк: Корубин за евентуално заострување на односите поради Цар Самоил: Кога ќе ги игнорирате Договорите со Грција и Бугарија, веќе сте го нарушиле сопствениот кредибилитет како држава.

Прашањето за цар Самуил е едно од најчувствителните прашања за кои претходниот состав на Заедничката мултидисциплинарна експертска комисија за историски и образовни прашања меѓу Македонија и Бугарија постигна договор. Комисијата усвоила препорака за заедничко одбележување на цар Самуил, како и формулација за неговата држава. Истовремено, нема усвоен текст во кој експлицитно се вели дека „цар.

Oсврнувајќи се на 1.009-годишнината од легендарниот балкански судир помеѓу Самуил и Василиј Втори кај Беласица и реактуализирањето во македонско-бугарските политички односи, неминовно се наметнува прашањето за терминологијата што ја користеле византиските автори од 10 и 11 век, односно како истата таа била обликувана во согласност со тогашната идеологија и понатаму манипулирана за моменталните цели на политичката пропаганда. Критичката анализа на политичко-идеолошкиот контекст при користењето на конструираната терминологија овозможува да се открие како биле идентификувани Самуил и Самуиловата држава од византиските современици и како бил нарекуван Василиј изживуватори за време на неговото владеење. Самуил на бил „бугарски“ цар, а Самуиловата држава на била „бугарска“ Инсистирањето на бугарскиот карактер на Самуиловата држава, и тоа врз основа на личната перцепција на Самуил со наводни претензии за продолжување на бугарските државни и царски традиции, е историографски проблематично од аспект на критичката методологија и отвора повеќе истражувачки прашања: 1) Дали воопшто постои изворен податок што би посведочил дека Самуил кога било ја нарекувал својата држава „Бугарија“, а своите поданици „Бугари“?

Поранешниот пратеник Илија Димовски преку социјалните мрежи отвори дебата за историското наследство поврзано со цар Самуил. Тој ги доведе во директна врска актуелните случувања со одредбите потпишани во Преспанскиот договор и меѓудржавните протоколи со Бугарија. Според Димовски, правните и дипломатските последици со кои се соочува државата произлегуваат од претходно преземените меѓународни обврски.

Со оглед дека епитафот без сомнение претставува директна потврда дека Василиј II сакал вечно да биде запаметен како победник над Скитите – непријателите од Самуиловата држава – како следно прашање, кое досега не е поставено од истражувачите, се поставува дали императорот бил познат со ваква апелација за време на неговото владеење. Не би можело да се најде подобар податок од некој што бил митрополит, дипломат и писател, а уште повеќе кој директно му пишувал на Василиј II. Сето тоа го имаме кај Лав, митрополитот од Синада, кој во писмото адресирано директно до Василиј II од почетокот на 996 година, меѓу другото, наведува: „Императорот беше најголемиот од нив, императорот кој се враќаше од блескавата и неспоредлива победа; кој недостасуваше и по кого се копнееше, бидејќи долго време тој работеше во неволја за да ја обезбеди целосната победа; кој поради неговото достигнување беше брилијантен и славен и не ја презираше апелацијата ’Скитикус’ (Σκυθικος)… Не поштедувајте ниту еден Скит (Σκύθην), дури ни малото момче што мајка му го носи во својата утроба, туку разурнете ги и уништете ги сите заедно…“ Што вели епитафот на епитафот на Василиј II? Официјалната кореспонденција, адресирана лично до императорот, јасно покажува дека Лав од Синада го ословувал Василиј II со апелативот „Скитикус“ поради неговите победи против „Скитите“. Ваквата официјална кореспонденција сосема јасно покажува дека Василиј II кон крајот на 10 век веќе бил познат со апелацијата „Скитикус“, што произлегла од неговите победи над Самуиловата војска.

Анализата на автентичните византиски документи и епитафот на Василиј Втори открива дека современиците го славеле византискиот владетел исклучиво со титулата „Скитикус“, односно победник над Скитите, како што тогаш биле именувани војските на цар Самуил. Официјалната кореспонденција од почетокот на 996 година испратена лично до императорот од страна на митрополитот Лав од Синада јасно ја потврдува оваа современа апелација. Дури кон крајот на 12 век во историските списи му бил вештачки придодаден подоцнежниот епитет „Бугароубиец“.

Тројца истакнати дејци од областа на културата и науката се годинашни добитници на државната награда „23 Октомври“. Меѓу нив, актерот Ѓорѓи Јолевски, за неговиот придонес во театарската и филмската уметност. Научните делата на историчарот Стојко Стојков, имаат особено значење во време кога македонската историја е предмет на оспорување и спротивставени толкувања – посочуваат од одборот за доделувањето државни награди.

Државната награда „23 Октомври“ за 2026 година ќе биде доделена денеска во Кристалната сала на Собранието. Наградата се доделува за долгогодишни остварувања во науката, културата и образованието, заштитата на државните интереси, како и промоцијата на државните приоритети, вредности и културно-историското наследство од јавен интерес. За остварувања во областа на културата и уметноста, добитник е актерот Ѓорѓи Јолевски.

На свеченото доделување, претседателот на Одборот за доделување на наградата и директор на Институтот за национална историја, Митко Панов, истакна дека признанието претставува мост меѓу македонското историско наследство и современите достигнувања. „Постојат датуми што историјата ги бележи, но постојат и датуми што ја создаваат историјата. Датуми што стануваат симболи на слободата, достоинството и историската истрајност.

За остварување во областа на културата и уметноста, наградата 23 Октомври му припадна на актерот Ѓорѓи Јолевски, додека за остварување во областа на науката, наградата им се доделува на проф. д-р Стојко Стојков, историчар и проф. д-р Виктор Лилчиќ Адамс, археолог. Фото: mia.mk. Фото : mia.mk Фото : mia.mk.

Прашањата за градењето на македонската национална свест, за основањето и програмските определби… Прашањата за градењето на македонската национална свест, за основањето и програмските определби на Македонската револуционерна организација (МРО) преку кодификацијата на јазикот, се прашања кои во периодот од 1893 година до 1991-та ја докажуваат јасно изразената континуирана идеја и борба за самостојна, независна македонска држава, која конечно беше добиена пред 35 години. Ова беше истакнато на трибината „Македонија на Македонците – македонската ослободителна мисла 1893-1991“, која се одржа во Прилеп. „Со МРО, која што се формира во Солун во 1893 година, како што вели еден од основачите, Петар Поп-Арсов, се создаде организација која што во својата идеја ги имаше пред сè внатрешните македонски потреби.

Македонската ослободителна мисла 1893-1991 година беше насловот на трибината која се одржа во Прилеп, а чија цел беше да го прикаже 100 годишниот континуитет на борбата за формирање на слободна и независна држава. Според историчарите за прв пат оваа револуционерна искра е забележана уште на Берлинскиот мировен договор во 1878 година, кога се ревидира Санстефанска Бугарија, а во истата година се одржува и Македонското или Кресненско востание. А потоа 1893 година се формира и МРО.